Sell-Aid Desk24/7- ਤੁਸੀਂ ਫਿਲਮਾਂ ਅਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਉਲਕਾਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਐਸਟਰਾਇਡਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰ ਸੁਣੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਪਰ ਹੁਣ ਅਸਲੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪੁਲਾੜ ‘ਮਹਿਮਾਨ’ ਸਾਡੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜਿਓਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਾਸਾ ਨੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਐਸਟਰਾਇਡ 2025 QV9 ਨਾਮ ਦਾ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੱਥਰ 10 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਲੰਘੇਗਾ। ਇਹ ਐਸਟਰਾਇਡ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 100 ਫੁੱਟ (30 ਮੀਟਰ) ਚੌੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 16,000 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਪ੍ਰਤੀ ਘੰਟਾ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਪੁਲਾੜ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨਾਸਾ ਦੀ ਜੈੱਟ ਪ੍ਰੋਪਲਸ਼ਨ ਲੈਬਾਰਟਰੀ (JPL) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਇਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲੀ ਦੂਰੀ 12.5 ਲੱਖ ਮੀਲ (ਲਗਭਗ 20 ਲੱਖ ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਹੋਵੇਗੀ। ਇਹ ਦੂਰੀ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਯਾਨੀ ਕਿ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਕੋਈ ਖ਼ਤਰੇ ਦੀ ਘੰਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਸਨੂੰ ‘ਖਗੋਲੀ ਪੈਮਾਨੇ’ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਮੰਨ ਰਹੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂ ਖ਼ਾਸ ਹੈ ਇਹ ਇਹ ਐਸਟਰਾਇਡ ? 2025 QV9 ਐਸਟੇਰਾਇਡਜ਼ ਦੇ ‘Atenਗਰੁੱਪ’ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹ ਉਲਕਾ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਅਕਸਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਾਨੀ, ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਵਾਰ ਕੋਈ ਖ਼ਤਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਗੜਬੜ ਵੀ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
NASA ਕਿਸੇ ਵੀ ਐਸਟੇਰਾਇਡ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ 74 ਲੱਖ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਆਕਾਰ 85 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। QV9 ਆਕਾਰ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੂਰੀ ਇਸਨੂੰ ਹੁਣ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਕਿਉਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਐਸਟਰਾਇਡ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਨਿਗਰਾਨੀ? ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਗਤੀ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਔਰਬਿਟਲ ਗੜਬੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਮੋੜ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ NASA, ESA (ਯੂਰਪ), JAXA (ਜਾਪਾਨ) ਅਤੇ ISRO (ਭਾਰਤ) ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰਤ ਵੀ ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ISRO ਮੁਖੀ ਐਸ. ਸੋਮਨਾਥ ਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਪੋਫਿਸ (2029 ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੱਟਾਨ) ‘ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖੋਜ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਵੇਗਾ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਆਪਣੇ ਪੁਲਾੜ ਯਾਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ ‘ਤੇ ਉਤਾਰਨ ਦੀ ਵੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਫਾਇਦਾ? ਐਸਟਰਾਇਡਜ਼ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਵਿਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀਆਂ ‘ਜੜ੍ਹਾਂ’ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚੱਟਾਨਾਂ ਅਰਬਾਂ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜੀ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਸਰੋਤਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਾਤਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ) ਲਈ ਪੁਲਾੜ ਮਾਈਨਿੰਗ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੀ ਵੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ 2025 QV9 ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜਿਓਂ ਲੰਘੇਗਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਦੂਰਬੀਨ ਰਾਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇਗਾ। ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਪੁਲਾੜ ਏਜੰਸੀਆਂ ਇਸ ‘ਪੁਲਾੜ ਦੇ ਸ਼ੈਤਾਨ’ ‘ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਘਟਨਾ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਜਿੰਨਾ ਸੁੰਦਰ ਹੈ ਓਨਾ ਹੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਅਰਬਾਂ ਚੱਟਾਨਾਂ ਧਰਤੀ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਸਾਨੂੰ ਛੂਹੇ ਬਿਨਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੁਣੌਤੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।
